• Σκοπός μας...

    ...η βοήθεια και στήριξη ατόμων με αυτισμό
  • Μάθημα Ζωής!

    «Τα παι­διά με αυ­τι­σμό εί­ναι άγ­γε­λοι ε­πί Γης»
  • Συνεργαζόμαστε...

    ...με ει­δι­κούς ε­πι­στή­μο­νες για έ­ρευ­να και θέ­μα­τα που α­φο­ρούν τον αυ­τι­σμό
  • Ε­νη­μερώνουμε

    ...και ευαισθητοποιούμε κρατικούς φορείς και κοινωνία
  • Επιδιώκουμε...

    ...την κα­τάλ­λη­λη ψυ­χο­λο­γι­κή υ­πο­στή­ρι­ξη
  • Λειτουργούμε...

    ...από τον Ια­νουά­ριο του 2010 στην Παια­νία Αττι­κής
  • Συμβάλλουμε...

    ...σε μια α­ξιο­πρε­πή ζωή για τα αυτιστικά άτομα και τις οι­κο­γέ­νειές τους
  • Ειδική αγωγή...

    ...εκ­παί­δευ­ση, θε­ρα­πεία και φρο­ντί­δα δια βίου στα αυ­τι­στι­κά ά­το­μα
  • Στηρίξτε...

    ...το οικοτροφείο "Άγιος Νικόλαος"
  • 1
  • 2
  • 3
  • 4
  • 5
  • 6
  • 7
  • 8
  • 9
image

Ημέρα δραστηριοτήτων

image

ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ ΚΑΙ ΦΡΟΝΤΙΔΑ

image

ΠΡΩΤΑΘΛΗΤΕΣ ΣΤΗ ΖΩΗ

image

ΨΥΧΑΓΩΓΙΚΗ ΑΠΑΣΧΟΛΗΣΗ

image

ΠΕΡΙΠΑΤΟΣ-ΓΝΩΡΙΜΙΑ ΜΕ ΤΗΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΑ

  • 1

Μάθημα ζωής

Ο Πρόεδρος του Συλλόγου μας κ. Ιωάννης Χειμώνας – Βραβεύτηκε στην κατηγορία Μάθημα Ζωής από την Ένωση «Μαζί για το Παιδί».
«Στην κατηγορία των βραβείων Μάθημα Ζωής τιμούμε ανθρώπους που ανήκουν στην οικογένεια των ευπαθών ομάδων, υπερβαίνουν τις φυσικές αδυναμίες τους και ανατρέπουν τα κοινωνικά δεδομένα, επιτυγχάνοντας αξιόλογο κοινωνικό έργο.» Σημειώνει η Ένωση «Μαζί για το Παιδί».
Η τελετή πραγματοποιήθηκε, την Τετάρτη, 2 Φεβρουαρίου 2011, στις 6μ.μ στο Ίδρυμα Ευγενίδου -Λεωφ. Συγγρού 387, παρουσία του Μακαριωτάτου Αρχιεπισκόπου Αθηνών & πάσης Ελλάδος κ.κ.Ιερωνύμου, καθώς και άλλων επιφανών προσώπων, παρουσία των μελών του ΔΣ του Συλλόγου, των συνεργατών του Οικοτροφείου και πολλών φίλων της προσπάθειας μας.
Ο κ. Χει­μώ­νας α­φιέ­ρω­σε την τιμητική διάκριση στα Μέλη του Διοικητικού Συμβουλίου, στους συνεργάτες του και σε όλους όσοι συνέβαλαν, δωρητές και χορηγούς, στη δημιουργία του έργου.
Εμείς ως ένδειξη ευγνωμοσύνης, δημοσιεύουμε την τιμητική διάκριση προς το Σύλλογο και κατ” επέκταση στο Οικοτροφείο μας, που προέρχεται από τη μεγάλη Αγάπη του!


https://www.jenny.gr/aghios-nikolaos/
https://www.kathimerini.gr/723595/opinion/epikairothta/arxeio-monimes-sthles/ena-alh8ino-senario-zwhs-kai-ena-oikotrofeio-gia-atoma-me-aytismo

π. Αθανάσιος Τσιαούσης

Ο αιδεσιμολογιώτατος π. Αθανάσιος Τσιαούσης, πρωτοπρεσβύτερος της Ι. Μητρόοπολης Μεσογαίας και Λαυρεωτικής, γενικός γραμματέας του Δ.Σ. και βασικός συνεργάτης τόσο κατά την ανέγερση, όσο και κατά τη λειτουργία του Οικοτροφείου. Μεριμνά και για τις πνευματικές ανάγκες των οικοτρόφων μας.

ΙΩΑΝΝΗΣ ΧΕΙΜΩΝΑΣ

xeimonas2

xeimonas2

 
image

image

 
 
 
xeimonas2

Το Αυτιστικό μου παιδί

Με μονότονες κινήσεις όλο λικνίζεσαι
με το βλέμμα απλανές ψηλά κοιτάς,
σ’ ένα κόσμο που ΄χεις πλάσει όλο βυθίζεσαι
στην σιωπή, και σε κανένα δεν μιλάς.

Φτερουγίζεις με τα χέρια σου μονότονα,
σα να θες σ’ άλλους ορίζοντες να πας,
κλαις, γελάς, χωρίς λόγο και απότομα,
μουρμουρίζεις το τραγούδι που αγαπάς.

Στης ψυχής σου τον λαβύρινθο όλο χάνεσαι,
με τις πόρτες της καρδιάς σου ολόκλειστες,
την αγάπη που σου δείχνουν δεν αισθάνεσαι
και το αύριο σου μοιάζει ίδιο με το χθες.

Ο Αυτισμός από παιδάκι σε πλάνεψε,
και στην ομίχλη σ’ έμαθε να περπατάς,
και η οδύνη πήρε σάρκα και ζωντάνεψε,
σαν τον τυφώνα την ζωή μας την σκορπάς.

Σε προσπερνούνε οι συνάνθρωποι αδιάφοροι,
ίσως κουράζεις, τους λυπείς, δεν σε πονούν,
κι όμως μιλούν για ανθρωπιά σαν αδιάφθοροι,
οι τόσοι πόνοι τις καρδιές τους δεν δονούν.

Είσαι το σπλάχνο μου, σε θέλω και σε νοιάζομαι,
τα δύο χέρια μου τα απλωμένα δες,
απ’ το Θεό αντλώ όση δύναμη χρειάζομαι,
και σου φωνάζω απ’ το αδιέξοδό σου, βγες!

Κόσμος σιωπηλός, ο κόσμος ο δικός σου,
μια ανηφορική, μοναχική πορεία,
είναι ο Γολγοθάς, μα ο προορισμός σου
οδηγεί σ’ ΑΝΑΣΤΑΣΗ, ιερή και θεία.

Στίχοι: Ιωάννης Χειμώνας

Αυτισμός

 

 Ο Αυ­τι­σμός εί­ναι μία ψυ­χο­πνευ­μα­τι­κή δια­τα­ρα­χή, ε­πι­στη­μο­νι­κά δυ­σε­ξή­γη­τη ως προς την αι­τιο­λο­γία της και ε­ξαι­ρε­τι­κά δύ­σκο­λη ως προς την α­ντι­με­τώ­πι­σή της πα­γκο­σμίως. Εί­ναι μία πά­θη­ση που α­να­γνω­ρί­στη­κε μό­νο τα τε­λευ­ταία 60 χρό­νια σαν σύν­δρο­μο. Ο α­με­ρι­κα­νός ψυ­χία­τρος Leo Kanner πε­ριέ­γρα­ψε πρώ­τος τα συ­μπτώ­μα­τα και την ο­νό­μα­σε Αυ­τι­σμό. Πα­ρου­σιά­ζε­ται συ­νή­θως στα α­γό­ρια, στους πρώ­τους 30 μή­νες της ζωής ε­νός παι­διού, και διαρ­κεί ό­λη την υ­πό­λοι­πη ζωή του.

 


Με­ρι­κά Συ­μπτώ­μα­τα του Αυ­τι­σμού

- Το ά­το­μο με αυ­τι­σμό δυ­σκο­λεύε­ται ή και αρ­νεί­ται να ε­πι­κοι­νω­νή­σει με το πε­ρι­βάλ­λον.
- Αδυ­να­τεί να σκε­φτεί λο­γι­κά και να κα­τα­νοή­σει τον κό­σμο μέ­σα στον ο­ποίον ζει.
- Δεί­χνει να α­δια­φο­ρεί για τα μέ­λη της οι­κο­γέ­νειας του και το πε­ρι­βάλ­λον του γε­νι­κό­τε­ρα.
- Μπο­ρεί να δυ­σκο­λεύε­ται στη αλ­λη­λε­πί­δρα­ση με τους άλ­λους και να προ­τι­μά να εί­ναι μό­νος/η.
- Μπο­ρεί να ε­πα­να­λά­βει λέ­ξεις, φρά­σεις, τρα­γού­δια ή μου­σι­κή σαν η­χώ.
- Το ά­το­μο με αυ­τι­σμό συ­νή­θως εί­ναι υ­περ­κι­νη­τι­κό.
- Κλεί­νε­ται στον ε­αυ­τό του, δεν ε­πι­θυ­μεί το α­γκά­λια­σμα και οι γο­νείς αι­σθά­νο­νται ό­τι δεν έ­χουν ε­πα­φή με το παι­δί τους.
- Πε­ρί­που 50% των α­τό­μων με αυ­τι­σμό δεν α­να­πτύσ­σουν ο­μι­λία. Αυ­τό έ­χει σαν α­πο­τέ­λε­σμα να μην μπο­ρούν να εκ­φρά­σουν λε­κτι­κά τις βα­σι­κές τους α­νά­γκες και αυ­τά που νιώ­θουν ό­πως: «δι­ψάω», «πει­νάω», «πο­νάω», κλπ.
- Κά­νει στε­ρεό­τυ­πες κι­νή­σεις π.χ. χτυ­πά τα χέ­ρια του, κου­νά­ει ρυθ­μι­κά το σώ­μα του κλπ. Με αυ­τές κα­θώς και άλ­λες κι­νή­σεις που μπο­ρεί να διαρ­κούν αρ­κε­τή ώ­ρα, το ά­το­μο με αυ­τι­σμό «βυ­θί­ζε­ται» στο δι­κό του κό­σμο.
- Μπο­ρεί να πα­ρου­σιά­σει α­κα­τάλ­λη­λο γέ­λιο ή χα­χά­νι­σμα.
- Ένας με­γά­λος α­ριθ­μός α­τό­μων με αυ­τι­σμό δεν αυ­το­ε­ξυ­πη­ρε­τεί­ται στις βα­σι­κές τους α­νά­γκες ό­πως σε: φα­γη­τό, τουα­λέ­τα, πλύ­σι­μο, ντύ­σι­μο κλπ.
- Δεν έ­χει αί­σθη­ση του κιν­δύ­νου.
- Μπο­ρεί να εκ­δη­λώ­σει τά­σεις ε­πι­θε­τι­κό­τη­τας ή/και αυ­το­τραυ­μα­τι­σμού.

Ένα ά­το­μο με αυ­τι­σμό μπο­ρεί να πα­ρου­σιά­σει ό­λα τα πα­ρα­πά­νω χα­ρα­κτη­ρι­στι­κά ή ο­ρι­σμέ­να α­πό αυ­τά.


Κα­τά­στα­ση των Ατό­μων με Αυ­τι­σμό στην Ελλά­δα

   Στην Ελλά­δα ζουν πε­ρί­που 20.000 ά­το­μα με αυ­τι­σμό, που χα­ρα­κτη­ρί­ζο­νται α­πό βα­ριά ή ε­λα­φρό­τε­ρη συ­μπτω­μα­το­λο­γία. Για αυ­τά τα ά­το­μα δεν υ­πάρ­χει ου­σια­στι­κή μέ­ρι­μνα α­πό τον κρα­τι­κό φο­ρέα και το μέ­γι­στο βά­ρος της φρο­ντί­δας τους πέ­φτει στους ω­μούς των γο­νέων τους. Το α­πο­τέ­λε­σμα εί­ναι ό­τι το στε­νό οι­κο­γε­νεια­κό πε­ρι­βάλ­λον των α­τό­μων με αυ­τι­σμό βιώ­νει μια ο­δυ­νη­ρή πραγ­μα­τι­κό­τη­τα. Όταν οι γο­νείς φύ­γουν α­πό την ζωή ή α­δυ­να­τούν να τα φρο­ντί­σουν, τα ά­το­μα με αυ­τι­σμό κα­τα­λή­γουν σε ι­δρύ­μα­τα α­κα­τάλ­λη­λα για την πε­ρί­πτω­ση τους.